Ι.Ν. Αγίας Παρασκευής

Η Αγία Παρασκευή στον Τραχινιάκο — η εκκλησία που στεκόταν μέσα στο νερό Ανάμεσα στον ναό του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου και τον Προφήτη Ηλία, κατά μήκος ενός σηματοδοτημένου μονοπατιού, στέκεται ο μικρός ναός της Αγίας Παρασκευής. Τριγυρισμένος από δέντρα, κρυμμένος μέσα στα χόρτα, πρακτικά αόρατος από το μονοπάτι. Υπάρχει μια πενιχρή πινακίδα. Πρέπει να ξέρεις ότι είναι εκεί. Από έξω — μια στρογγυλή αψίδα, μια στέγη που κρατάει, πέτρινοι τοίχοι αγκαλιασμένοι από τη βλάστηση. Μοιάζει με κάτι που επιβίωσε. Μέσα είναι διαφορετικά. Για χρόνια ο ναός στεκόταν μέσα στο νερό. Ένα μέτρο, ενάμιση. Η υγρασία μπήκε στους τοίχους, ξεκόλλησε τους σοβάδες, ανέβασε αλάτι στην πέτρα. Το εικονογραφικό πρόγραμμα που κατέγραψε ο Λασσιθιωτάκης — η Μέλλουσα Κρίσις με τις τιμωρίες των κολασμένων, χριστολογικός κύκλος, σκηνές από τον βίο της Αγίας Παρασκευής, μεγάλος Χριστός στηθαίος — υπάρχει σήμερα κυρίως στους καταλόγους. Στους τοίχους απέμειναν αχνά ίχνη, περιγράμματα, εδώ κι εκεί υπολείμματα κόκκινων ταινιών πλαισίου στο τόξο. Πέτρα και αέρας. Αυτός δεν είναι ναός για να κοιτάς τοιχογραφίες. Είναι ναός για να καταλαβαίνεις τι σημαίνει να τις χάσεις. Η Αγία Παρασκευή — μάρτυρας του δεύτερου αιώνα, που βασανίστηκε και αποκεφαλίστηκε για την πίστη της — είναι προστάτιδα της όρασης. Σύμφωνα με την παράδοση, ο θάνατός της προηγήθηκε από τη θαυματουργική θεραπεία της τύφλωσης ενός αυτοκράτορα. Στους ναούς του Σελίνου εμφανίζεται συχνά, συνήθως ανάμεσα στους αγίους ιατρούς. Εδώ είχε τον δικό της αφηγηματικό κύκλο, τις δικές της σκηνές. Απέμειναν τα περιγράμματά τους.