Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου

Άγιος Γεώργιος στον Σπανιάκο — η εκκλησία βαμμένη πορτοκαλί Ο Λασσιθιωτάκης έγραψε δίπλα σε αυτή την εκκλησία μια λέξη: Εφθαρμένες. Δεν ξέρουμε πότε το έγραψε — αλλά είχε δίκιο, και από τότε έχουν συμβεί κι άλλα. Η εκκλησία βρίσκεται στο κοιμητήριο του χωριού στον Σπανιάκο. Κάποτε ήταν πιθανώς αυτό που είναι δεκάδες παρόμοια κτίρια στο Σελίνο — ένας μονόκλιτος ναός με τοιχογραφίες, ανώνυμος, λιτός, εντεταγμένος στο τοπίο. Σήμερα είναι βαμμένος με έντονα παστέλ: κρεμ κορμός, πορτοκαλί αψίδα, πορτοκαλί αέτωμα. Νέος σοβάς κάλυψε την πέτρα. Το κοιμητήριο μεγάλωσε γύρω του — μαρμάρινες ταφόπλακες στέκουν ακριβώς δίπλα στους τοίχους. Μέσα, τα κατώτερα τμήματα των τοίχων ασβεστώθηκαν. Τα ανώτερα αφέθηκαν. Οι τοιχογραφίες είναι ακόμη εκεί: μια αφηγηματική σκηνή με μορφή σε κίτρινο μανδύα, μια ζώνη με αποστόλους ή ιεράρχες, μερικά πρόσωπα ακόμη αναγνώσιμα. Μπλε φόντα στα τυφλά αψιδώματα. Φθορές, φύκια, αποκολλημένος σοβάς. Νεότερο τέμπλο, πλακόστρωτο δάπεδο με γεωμετρικό μοτίβο, εικόνες διαφόρων εποχών κρεμασμένες στους ασβεστωμένους τοίχους. Η εκκλησία χρησιμοποιείται. Κάποιος ανάβει κεριά, κάποιος φέρνει λουλούδια. Κανείς δεν συντηρεί τις τοιχογραφίες. Δεν υπάρχουν πολλά να δεις εδώ από εικονογραφική άποψη. Υπάρχει όμως κάτι άλλο — μια εικόνα του τι συμβαίνει με την κληρονομιά όταν δεν υπάρχει σύστημα φροντίδας, και η τοπική κοινότητα κάνει ό,τι μπορεί και όπως ξέρει. Χωρίς κακή πρόθεση. Απλώς έτσι.