Ι.Ν. Αγίου Αντωνίου

Άγιος Αντώνιος στον Γαρίπα — μόνο η κόγχη Εκατό μέτρα από τους Άγιους Γεώργιο και Νικόλαο, στο ίδιο χωριό, στέκεται ένα δεύτερο ερείπιο. Ο Λασσιθιωτάκης έγραψε δίπλα του τέσσερις λέξεις: υπολείμματα στην κόγχη. Αυτό ήταν αρκετό. Οι τοίχοι στέκουν, η αψίδα στέκει. Όλα τα άλλα — η στέγη, ο θόλος, το μεγαλύτερο μέρος των τοίχων — έχουν χαθεί εδώ και καιρό. Μέσα έχουν φυτρώσει χόρτα και θάμνοι. Στην κόγχη της αψίδας υπάρχει ακόμα μια τοιχογραφία. Μια κεντρική μορφή με μεγάλο χρυσό φωτοστέφανο, δύο μικρότερα φωτοστέφανα εκατέρωθεν. Τα πρόσωπα σχεδόν δυσανάγνωστα. Η σύνθεση — ακόμα αναγνώσιμη. Σε έναν χρόνο ίσως λιγότερο. Σε δέκα χρόνια είναι δύσκολο να πούμε. Ο Γαρίπας έχει δύο εκκλησίες χωρίς στέγη και δύο εικονογραφικά προγράμματα που εξαφανίζονται με τον ίδιο ρυθμό με τον οποίο εξαφανίζεται η μνήμη για το ποιος τα ζωγράφισε και πότε.