Kościół Agioi Georgios kai Nikolaos

Święty Jerzy i Święty Mikołaj w Garipas — kościół bez dachu Garipas leży przy północnym wyjściu z wąwozu Therissano, w otoczeniu pomarańczowych sadów i rozłożystych platanów. Dwunawowy kościół Świętego Jerzego i Świętego Mikołaja stoi przy samej drodze — a właściwie stoi już tylko połowa. Zachodnia nawa, Świętego Jerzego, ma jeszcze ściany. Wschodnia, Świętego Mikołaja, jest praktycznie ruiną. Obie nawy nie mają już dawno dachu. Freski od dekad wystawione są na słońce, deszcz i wiatr. I mimo to coś zostało. W absydzie zachodniej nawy — zarysy scen, czerwone opaski między strefami. W absydzie wschodniej — więcej: w konsze wielka postać z nimbem, poniżej pas hierarchów w szatach liturgicznych, po bokach kolejne postaci. Na zewnętrznym murze, bez żadnej ochrony — zarys konnej sceny, który z roku na rok coraz bardziej blaknie. Lassithiotakis zapisał przy tym kościele tylko wezwanie. Nic więcej. Nie wiadomo kiedy kościół powstał, nie wiadomo kto malował. Na ołtarzu stoją ikony, plastikowe kwiaty, świeca. Ktoś tu przychodzi. W ruinę, pod gołym niebem, z freskami których nikt nie konserwuje i które rok po roku znikają.