Kościół Agios Antonios

Święty Antoni w Garipas — tylko koncha Sto metrów od Świętego Jerzego i Świętego Mikołaja, w tej samej wsi, stoi druga ruina. Lassithiotakis zapisał przy niej cztery słowa: resztki w konsze. To wystarczyło. Mury stoją, absyda stoi. Wszystko inne — dach, strop, większość ścian — dawno zniknęło. Wewnątrz rosną zarośla. W konsze absydy jest jeszcze fresk. Centralna postać z wielkim złotym nimbem, po bokach dwa mniejsze nimby. Twarze prawie nieczytelne. Kompozycja — jeszcze rozpoznawalna. Za rok może mniej. Za dziesięć lat trudno powiedzieć. Garipas ma dwa kościoły bez dachów i dwa programy ikonograficzne, które znikają w tym samym tempie co pamięć o tym, kto je namalował i kiedy.