Kościół Archangelos Michail

Niewielka, kamienna świątynia ukryta w cieniu drzew oliwnych, z prostą, surową elewacją, która niczym nie zdradza bogactwa skrywanego wewnątrz. Przekraczając niski, łukowaty portal, wchodzi się do wnętrza gęsto pokrytego malowidłami — jednym z pełniejszych i lepiej zachowanych programów ikonograficznych tej części Krety. Uwagę przykuwa od razu absyda: miejsce, które w większości bizantyjskich świątyń zajmuje Chrystus Pantokrator, tutaj należy do samego patrona kościoła — monumentalny, skrzydlaty Archanioł Michał spogląda na wiernych z konchy, w pełnym majestacie niebiańskiego wodza. Nawę oddziela od sanktuarium rzadko dziś spotykany, murowany ikonostas — kamienna przegroda z wąskim przejściem pośrodku, zdobiona malowidłami Bogurodzicy i świętych, świadectwo dawnej architektury cerkiewnej, jaka na wyspie niemal całkowicie ustąpiła miejsca drewnianym konstrukcjom. Wśród licznych scen pokrywających ściany i sklepienie — cyklu chrystologicznego, jeźdźców świętych, chóru aniołów — wyróżnia się jedna, rzadko spotykana: święty Jerzy na koniu, niosący ocalonego cudem chłopca, porwanego niegdyś z domu rodziców. To echo dalekiej, wschodniej tradycji opowieści o świętym, tu przeniesionej na kreteński mur. Całość — pełna życia mimo upływu siedmiu wieków, spękań i ubytków tynku — pozostaje żywym świadectwem kunsztu malarskiego warsztatu, który działał w tym regionie Krety w pierwszej połowie XIV wieku.