Blog

Ściana pełna imion. Klasztor Świętych Piotra i Pawła na przylądku Spatha

Przez niemal sto lat żeglarze, kupcy i urzędnicy ryłi swoje imiona w tynku tego kościoła. Sześćdziesiąt sześć wpisów między 1514 a 1608 rokiem. Dokument ruchu, nie pobożności.

Kreta po upadku Konstantynopola. Wyspa, na której Bizancjum nie umarło

29 maja 1453 roku Konstantynopol upadł. Dla wielu był to koniec świata bizantyjskiego. Dla Krety stał się początkiem niezwykłego rozkwitu — artystycznego, intelektualnego i duchowego.

Koty zostały. Krótka historia wyspy, którą ktoś inny zawsze uważał za swoją

Na Krecie cywilizacje przychodziły i odchodziły. Minojczycy, Mykeńczycy, Rzymianie, Wenecjanie i Osmanowie zostawiali po sobie pałace, mury, pisma, wojny i podatki. Koty patrzyły na to wszystko z nagrzanych murków — i zostały.

Wyspa na skrzyżowaniu śmierci. Kreta w czasach zarazy

Latem 1347 roku do portu w Chandaksie przypłynął statek z Konstantynopola. Przywiózł coś, na co nikt nie czekał: zarazę, która miała przeorać średniowieczną Kretę, jej miasta, wsie, porty, testamenty i wyobraźnię religijną.

Dlaczego kreta przetrwała.

Wschodnia ortodoksja, choć ukształtowana w świecie greckim, myśli o Bogu bardziej jak Izrael niż jak późna łacińska Europa.

Jeśli gdziekolwiek można zobaczyć nienazwany, ale wciąż pulsujący rdzeń judaizmu w chrześcijaństwie wschodnim, to właśnie w liturgii.

Zakaz przedstawiania Boga jest jednym z tych momentów, w których widać, jak głęboko chrześcijański Wschód wyrasta z judaizmu – i jak bardzo odróżnia się od Zachodu.

W tradycji Wschodu jest coś, co natychmiast kojarzy się z modlitwą i doświadczeniem Starego Testamentu. Chodzi o sposób obcowania z Bogiem: nieprzelany w osobistą emocję, ale zanurzony w rytmie, powtarzalności, wspólnocie i tajemnicy.

Co mnie wkurza, irytuje i śmieszy. Bez zadęcia z dużym przymrużeniem oka.

Kreta się trzęsie i to nie od dziś

Narodziny nowej wyspy na starej mapie.

Co widział Gerola a my już nie zobaczymy

Historia jednego kościoła z katalogu Giuseppe Geroli.